همه رو برق می‌گیره ...

تعداد هدفون خریدن واقعاً از دستم در رفته. این بار سیم هدفونم ویولتی رنگه. در مترو در حال گوش دادن به موزیک و محک زدن هدفون جدید متوجه مردی هم سن و سال خودم می‎شم که با فاصله یک قدم دورتر از من ایستاده. نگاهم از سبیل نیچه‎ای مانندش بالا می‎ره از بینی عقابی و چشم و ابروی کمی سفید شده‎اش می‎گذره و بر کلاه چه‎گوارائی‎اش می‎شینه و مشغول استراحت می‎شه.
در این لحظه مرد خودشو چند سانت به من نزدیک‎تر می‎کنه. حالت چشم و فرم ابرو و نوع ایستادنش خبر از این می‎دادند که باید همجنس‏‏‎باز باشه و رنگ ویولتی هدفونم جذبش کرده.
برای این‎که نشونش بدم هر کی سبیل داره نمی‎تونه باباش باشه، ابروی راستمو درست مثل ملک‎مطیعی بالا انداختم و به چشماش خیره شدم. مانند خانم‎هائی که از این نوع «مردانگی» خوششون می‎آد چهره‎اش از هم بازتر شد و چند سانت دیگه خودشو به من نزدیک‎تر کرد.
تیرم به خطا رفته و فرصت کم بود. چاره این بود که نشونش بدم یک پا از او زن‎ترم و نزدیک‏‎تر شدن سانت به سانت قدماشو به جون می‎خرم و سریع عشوه‎ای از نوع مرلین مونروئی تحویلش دادم. با دیدن این صحنه ناگهان سرشو به عقب انداخت، اخمی کرد و گفت "ایکپیری" و ملیحانه از من دور شد.
ــ ناتمام 

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر